جشن نوزایی آفرینش خجسته باد

  نوروز در راه است

زمان نو گشتن سال وزمان باززایی و زندگی دوباره طبیعت

آغاز رستاخیز مردگان و زندگان در تکرار نوبت به نوبت آفرینش

آغاز یک زندگی نوین دیگر

سال با زمستان افسرده اش میمیرد و دوباره در بهار سبزینه اش میروید

و میشکفد

و من و تو در جشن آفرینش که با مجموعه رفتار های رمز گونه همراه است

در هاله درونی و بیرونی

                       نخست

همه خواسته های ناخوب و نا مقدس زندگی دنیوی را که از سیاهی و تباهی کهنگی بر خاسته از خود و فضای زندگانی خود می زداییم و دور می کنیم

 سپس با نو شدگی زمان و سال و نوزایی آفرینش در طبیعت در جایگاه آسمانی باز زاده می شویم.

 

                     جشن نو زایی آفرینش بر

                    شما یاران گرامی

                 فرخنده باد

  
نویسنده : بوی یاس ; ساعت ٧:٤۱ ‎ب.ظ روز جمعه ٢۳ اسفند ۱۳۸٧

...... نوروز در راه است ......

بیشترروایات اسطوره ای-افسانه ای ایران دوره بیشدادی را زمان بیدایی نوروز  و  جمشید  چهارمین  بادشاه بیشدادی را بنیان گذار نوروز و آیین نوروزی به شمار آورده اند.

جمشید شخصیتی این جهانی و محبوب ترین چهره در دوران کهن ایرانی بوده افسانه های فراوانی درباره جمشید و چگونگی بیدایش نوروز ؤایین نوروزی در تاریخ ادبیات ایرانی – اسلامی آمده است.

فردوسی در داستانی بدید آمدن نوروز را اینچنین نقل می کند:

 

به جمشید بر گوهر افشاندند          مر آن روز را روز نو خواندند

سر سال نو هرمز فرودین            برآسود از رنج تن  دل زکین

بزرگان به شادی بیاراستند           می و جام و رامشگران خواستند

چنین روز فرخ در آن روزگار     بمانده از آن خسروان  یادگار

 

روایات اسطوره ای –افسانه ای جملگی این واقعیت را نشان میدهند که :

1-جشن نوروز-  رسم و آیینی کهن و از دوران بیش از تاریخ در میان مردم ایران شناخته شده

2-نوروز با طلوع خورشید در نخستین روز بهار ی آغاز و جشن گرفته میشده است

3-نوروز جشن نو شدگی سال و زمان تجدید حیات طبیعت بوده است

 

از بیشینه و خاستگاه تاریخی نوروز و آیین های آن در دوره های کهن آگاهی مکتوب فراوان و دقیقی در دست نیست. بی تردید نوروز و جشن نوروزی یک آیین کهنسال همگانی و مربوط به بدیده نو گشتگی سال و دگرگونی طبیعت از حالتی به حالت دیگر در میان اقوام مختلف جهان و بومیان ایران بیش از آمدن آریایی ها به این سرزمین بوده است.

در اوستا... به نوروز اشاره ای نشده است  نیامدن این آیین مهم در اوستا سبب زرتشتی نبودن این جشن است . در نوشته های بهلوی و مانوی از نوروز – جشن اول سال نو سخن رفته است و در تخت جمشید نیز ( یک مرکز آیینی- دینی) بوده است مراسم نوروز برگزار شده است.

موضع نوروز و سال نو و بر بایی آیین نوروزی در طول دوره هخامنشیان به سبب کاربرد گاهشماری چند گانه مورد اختلاف است.

در دوره اشکانیان مردم نوروز را بنا بر سنت های فرهنگی رایج در آغاز سال نو جشن می گرفتند. در ایت دوره نیز جایگاه نوروز در میان مردم در یک روز معین سال استوار نبود .

در دوره ساسانی نوروز را چند روز جشن می گرفتند نوروز عامه یا نوروز کوچک  5 روز اول فروردین و نوروز خاصه  روز 6 فروردین یا خرداد روز که آن را جشن بزرگ نیز می خواندند.

ایرانیان مسلمان نوروز را همچون نیاکان غیر مسلمان خود جشن میگرفتند و در برگزاری آیین های نوروزی در آغاز بهار سخت می کوشیدند.....................................

                                                                                              دنباله دارد

  
نویسنده : بوی یاس ; ساعت ۱۱:٠٦ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱۱ اسفند ۱۳۸٧
تگ ها : نوروز