سده جشن آغاز شهریگری

((سده)) از راه می رسد تا بگویدمان: ایرانیان بودند که برای نخستین بار دریافتند که چگونه آتش را روشن ساخت و آن را به کار گرفت.

((سده)) میآید تا بانگ بر آرد که اینجا .. این سرزمین اهورایی خاستگاه آغاز شهریگری (:تمدن) بوده است و هوش و خرد ایرانی زمینه ساز آن.

((سده)) می آید تا باز هم جای خالی اش را در سالنمای رسمی کشور به یادمان آورد. در گوشمان بخواند که امروز سزگسته و بی خیال از کنار آن چه نیاکانمان به یاد گار گذاشته اند نگذریم که اگر چنین کردیم فردایمان رابه بیگانگان باخته ایم.

 

سده از جشن آتش یادگار است

به عالم تا ابد آن ماندگار است

سده روزیست کاتش گشت پیدا

زنورش گشت روشن دشت و صحرا

سده جشنی زعهد باستانست

پدیدارنده یک داستانست

روایت کرده پیر توس بر ما

که آتش را چه کس بنموده پیدا

به هوشنگ از شهان شاهنامه

همی نسبت دهند این کارنامه

چو انسان شد از آن نعمت خبردار

به مجمر کرد و شد دایم نگهدار

ستایش کرده شکر آورده یزدان

که این رحمت بر او گشته نمایان

به پا جشن و سرور بیکران کرد

چنین روزی به ایران یادمان کرد

وزان پس شد همه ساله درین روز

به پا کوهی زهیزم آتش افروز

به جای آور تو هم رسم نیاکان

که این رسم کهن باشد به ایران

تو هم انبوهی از هیزم برافروز

به پنجاه روز مانده تا به نوروز

به هنگامی که پنهان گشت خورشید

هوا روشن نه از مهتاب و مهشید

ز آتش کن هوا را گرم و روشن

مترس از سوز سرما پوش جوشن

مکن هرگز فراموشت وطن را         همه اعیاد ملی و کهن را

 

 

پرویز غیبی

 

 

  
نویسنده : بوی یاس ; ساعت ۸:٤٩ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱ بهمن ۱۳۸۸
تگ ها : جشن سده