پتیت patet گزیده ای از نوشته زمان ساسانی: که چه کارهایی را گناه می دانستند

 

 

این نوشته بسیار گسترده است و گزیده ای از آن در خور این گفتار نیست و نگرندگان بفرهنگ ایران میباید که همه آنرا بخوانند اما از گزینش چاره ای نیست  

در آغاز پس از ستایش یزدان و نیرو های نیک واندیشه وگفتار و کردار نیک ودوری خواستن از بدی از گناهان پشیمانی و پتیت و دوری میخواهد:

 

 

 

از هر گونه گناه که به روان دادار اورمزد کردم از آزردن مردمان..آزردن با گفتار

ندادن دهش بایسته بمردمان .. مهمان نکردن بیگانگان .. نگاه نداشتن بیگانگان و

آشنایان از گرسنگی و سرما .. آزردن زیر دستان و گرامی نداشتن آنان!

 

از هر گونه گناه نسبت باندیشه نیک .. آزردن و زدن چارپایان .. با شکنجه و

سختی آنان را کشتن .. از آب و خوراک باز داشتن .......

 

گناهانی که نسبت بپاکی و راستی (اردیبهشت) ازآلودگی.. هیزم تر کمتر

از یکسا له بر آن نهادن..بوی خوش بکار نبردن.....

 

گناهانی که درباره سپندارمذ (زمین پاک و مقدس) انجام شده از آباد نگاه

نداشتن زمین جهان .. نابود نکردن جانوران زیانکار..با پای برهنه رفتن

بر زمین....

 

گناهانی که نسبت به شهریور (نشانه فرمانروایی نیک خداوند بر جهان)

از پاک نگاه نداشتن فلزها.. چنانکه از پاکی برق نزنند.. گذاشتن آنها در

جای نمناک چندان که زنگ بزنند...

 

گناهانی که بخرداد (نشانه کمال و رسایی جهان) از پلید کردن آب روان

دست ناپاک.. در آب روان زدن .. آب دهان برزمین افکندن....

 

گناهانی که بامرداد ( نشانه بیمرگی و جاودانگی) از بریدن درخت جوان

چیدن میوه نارس .. باز گرفتن خوراک ازگرسنگان....

 

از گناهانی که به کشور و مردم ..گواهی دروغ..فریب..یاری نکردن..

ندادن آب بچارپان..نابود کردن مال و خواسته دیگران..ناپاکدامنی..

ترساندن دیگران

خواهش آزارنده از دیگران و بد گفتن از تباردیگران..دوروئی..

ناسپاسی

..ریشخند.. آزمندی..خود پسندی..ستیزه گری..تنگدلی..

خشمگینی.. کینه..آز..رشک..اندوه..فزون و کم خوردن..یاری در

در گناه دیگران

 

 

 

بر گرفته از کتاب حقوق جهان در ایران باستان

-استاد فریدون جنیدی- نشر بلخ -1384

  
نویسنده : بوی یاس ; ساعت ۳:٠٥ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢٥ تیر ۱۳۸٧
تگ ها : پتیت ، ساسانیان