ریشه یابی نام فصل (چهره) های سال در ایران باستان

بهار

و ه هارvahar  وهیشت vahista  : بهشت.

واژه ی بهار از واژه ی بهشت آمده است. به معنی فصل برتر و پر گل وزیبا. در کردی اورمی نیز به یهار وهار می گویند که از واژه ی  وهیشت آوستایی  گرفته شده است.

در زبان پهلوی نیز به بهار  وهار گویند.

تابستان

تاوسان tavsan در کردی :هاوین hawin

هاوین در کردی به معنی بسیار گرم است که واژه عربی مبدل به حاویه یکی از طبقات جهنم! شده است. تابستان از تاب و گرمی آمده است. تاب به معنی روشنی و گرمی وستان به معنی زمان آمده است.

پاییز

خزان پای ایز pay iz :پای ریز : ریزش به پای.

در پهلوی پادیج آمده است . منظور ریزش برگ درختان به پای است.

زمستان

در کردی : روسان zosan  و زستان zistan

زم zem در آویستایی به معنی سرما آمده . زمستان یعنی فصل سرما.

زمزمه نیز از سرما ی شدید آمده که در این هنگام کسی که سرمای شدیدی را حس می کند لب هایش می جنبد و زمزمه میکند. یعنی سرما را مزمزه می کند.

 

                              د. فاروق صفی زاده- گاهشماری جهارده هزار ساله ایرانی- نشر نذیر -9128مادی-14078

                                        مزدایی

  
نویسنده : بوی یاس ; ساعت ۸:٥٠ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۱٥ آبان ۱۳۸٧